Acnebehandelingen naast Roaccutane: wanneer een lokale behandeling volstaat
Orale isotretinoïne is niet de enige optie. Voor matige tot ernstige acne bestaan er verschillende eerstelijnsbehandelingen.
De verschillende behandelingen
Orale antibiotica
Antibiotica, zoals doxycycline of lymecycline, kunnen worden voorgeschreven bij matige inflammatoire acne, doorgaans voor een maximale duur van drie maanden. Ze kunnen onder andere spijsverteringsklachten of overgevoeligheid voor zonlicht veroorzaken.
Topische retinoïden
Adapaleen of tretinoïne worden rechtstreeks op de huid aangebracht om comedonale of inflammatoire acne te behandelen. Ze kunnen droogheid, irritatie of schilfering veroorzaken, vooral aan het begin van de behandeling.
Benzoylperoxide
Benzoylperoxide wordt lokaal gebruikt bij lichte tot matige acne en helpt inflammatoire letsels te verminderen. Het kan roodheid en een droge huid veroorzaken en bepaalde textielsoorten verkleuren.
Hormonale behandelingen
Bij sommige vrouwen kan een hormonale behandeling worden overwogen wanneer hormonen een rol spelen bij acne. De keuze van de behandeling en de duur ervan hangen af van het profiel van elke patiënte en vereisen medisch advies.
Orale isotretinoïne
Isotretinoïne, oorspronkelijk op de markt gebracht onder de naam Roaccutane, is voornamelijk voorbehouden voor ernstige of therapieresistente acne. De behandeling duurt doorgaans vier tot zes maanden en vereist een strikte medische opvolging.
De keuze van de behandeling hangt dus af van het type en de ernst van de acne. Isotretinoïne wordt doorgaans overwogen wanneer andere geschikte behandelingen onvoldoende doeltreffend zijn gebleken.